Koronki należały niegdyś do najkosztowniejszych, najbardziej luksusowych materiałów odzieżowych. Ich ręczne wyrabianie wymagało wielkich umiejętności i zabierało dużo czasu. Przez kilka stuleci były dostępne tylko dla najwyższej warstwy społecznej.
Obecnie większość koronek produkuje się mechanicznie, jednak wygląd tych koronek nadal jest naśladownictwem dawnych wyrobów ręcznych. Projektanci mają do dyspozycji ogromną liczbę różnorodnych koronkowych opcji. Materiały koronkowe zwykle pięknie się układają, spływając w eleganckich fałdach wzdłuż ciała. Ponieważ koronki są przezroczyste, wykorzystuje je się jako wstawki lub szyje się z nich sukienki wieczorowe, przeznaczone na specjalne okazje, np. suknie ślubne. Często łączy się je z podszewką z równie lekkiego materiału, którego kolor prześwituje spod koronkowego wierzchu. Podczas krojenia koronki należy koniecznie zwrócić uwagę na raport wzoru. Wszystkie części wykroju koronki muszą być ułożone w tym samym kierunku, tak aby po zszyciu poszczególnych elementów ubioru uzyskać harmonijną całość. W przypadku koronek o bardzo wyrazistych, dominujących deseniach najlepiej wybierać proste fasony z niewielką liczbą szwów.
Tradycyjne koronki można podzielić na trzy główne kategorie:
- koronki haftowane (ornamenty wyszywane są na materiale podstawowym (tiul)
- koronki igłowe (splatanie za pomocą igły, np. koronka alençon)
- koronki klockowe (splatanie za pomocą klocków, np. koronka chantilly)
CHARAKTERYSTYKA KORONEK
Cechy koronek:
- maszynowe imitacje ręcznie robionych koronek
- zazwyczaj koronki są wąskie
- wyraźnie reliefowe wzory
Zalety koronek:
- duży wybór wzorów i faktur
- zwykle się nie gniotą
- prześwitujące koronki dobrze wyglądają w połączeniu z innymi lekkimi materiałami, świetnie nadają się na wielowarstwowe ubiory
Typowe składy surowcowe koronek:
- 100% poliester lub jego mieszanki z wiskozą
- 100% jedwab
- 100% bawełna lub jej mieszanki z poliestrem
